خادم الموالی عباس داودی داوودی


جستجوی مطالب سایت در گوگل

شیعه بودن به کلام و ادعا نیست، آبروی اهل بیت را حفظ کنیم.

امام رئوف ، راه‌شان نداد!؟

از امام عسکرى علیه‌السلام نقل است که فرمود:

وقتى ولایتعهدى براى حضرت رضا علیه‌السّلام قرار گرفت، دربان او بر حضرت وارد شده و گفت:

گروهى پشت در ایستاده‌‏اند و اذن دخول خواسته و مى‌‏گویند: «ما از شیعیان على علیه‌السّلام هستیم».

حضرت فرمود: «من فعلًا مشغولم آنان را بازگردان».

و این آمد و شدها و جواب منفى امام دو ماه به طول انجامید، تا جایى که دیگر از رسیدن به او ناامید شده و به دربان گفتند: «به آقای‌مان بگو ما از شیعیان پدرت على علیه‌السّلام هستیم! این ماجرا موجب شماتت و سرزنش دشمنان‌مان بر ما شده، و ما این بار بازگشته و از این شرمندگى و شکستن غرورى که به ما رسیده، و عجز از احتمال دردى که به سبب شماتت از ناحیه دشمنان‌مان به ما خواهد رسید از شهر خود خواهیم گریخت».

حضرت رضا علیه‌السّلام به دربان خود فرمود: «اجازه بده داخل شوند»،

آنان وارد شده سلام کردند ولى آن حضرت نه جواب سلام‌شان را داد و نه اذن نشستن صادر فرمود، و همان طور ایستادند.

همگى گفتند: «اى زاده رسول خدا، این چه جفاى عظیم و استخفاف پس از آن حجاب سخت است! دیگر چه جفائى مانده تا بر سر ما آید؟!»

حضرت رضا علیه‌السّلام فرمود: «این آیه را بخوانید: وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ ـ و هر مصیبتى که به شما رسد به سبب کارهایى (خطا و گناهانى) است که دست‌های‌تان کرده و از [گناهان‏] در مى‏گذرد. (شورى/30)، به خدا سوگند که من در این کار تنها به خداوند و رسول او و أمیر‌المؤمنین و پدران پاکم پس از او اقتدا کردم، آنان بر شما نکوهش کردند من نیز اقتدا نمودم».

گفتند: «براى چه اى زاده رسول خدا؟!

فرمود: «براى این ادّعا که شما شیعة أمیر‌المؤمنین هستید! واى بر شما! شیعیان او حسن و حسین و سلمان و أبوذر و مقداد و عمّار و محمّد‌بن‌أبى‌بکر بودند، همان‌ها که ذرّه‏اى از دستورات او سرپیچى نکردند، حال این‌که شما در بیشتر کردارتان با او مخالفید، و در بیشتر فرائض خود کوتاهى ورزیده و بزرگى حقوق برادران خود را در بارة خدا خوار و بى‏مقدار مى‏دارید، و آن‌جا که نباید تقیّه مى‏کنید، و آن‌جا که باید؛ تقیّه نمى‌‏کنید، اگر شما در همان ابتداى کار مى‏گفتید ما از موالى و محبّین اوئیم و از دوستداران اولیاى او و دشمنان دشمنان او هستیم من منکر این قول شما نشده بودم، و‌لیکن این مقام و مرتبه شریفى بود که شما مدّعى آن شده‌‏اید، اگر کردار شما گفتارتان را تصدیق نکند به هلاکت افتید، مگر این‌که رحمت پروردگارتان آن را تلافى کند.

آنان گفتند: «اى زاده رسول خدا، ما همگى به درگاه خدا استغفار کرده و از این گفتة خود توبه مى‏کنیم، بلکه مى‏گوییم ـ همان طور که شما به ما آموختید ـ ما محبّ شما و اولیاى شمائیم، و دشمنان دشمنان شما هستیم».

حضرت رضا علیه‌السّلام فرمود: «آفرین و مرحبا به شما برادران و محبّینم! بیائید بالا، و آن‌قدر آنان را به بالا خواند تا تک‌‌تک‌شان را در بغل گرفت، سپس به دربان خود فرمود:

«چند بار ایشان را مانع شدى؟»

گفت: «شصت بار».

فرمود: «به همان تعداد نزد ایشان رفته و ضمن سلام؛ سلام مرا به ایشان برسان».

«اکنون با این استغفار و توبه همة گناهان خود را محو و پاک ساختند، و به جهت محبّت و موالات‌ شان به ما مستحقّ کرامت شده‌‏اند، و از حال ایشان و امور نان‌خوران‌شان تفقّد کن؛ نفقدات بسیار و احسان فراوان و هدایاى بسیارى بدیشان داده و زیان‌شان را جبران کن».

متن عربی:

عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْعَسْکَرِیِّ ع أَنَّهُ قَالَ‏:

لَمَّا جَعَلَ الْمَأْمُونُ إِلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا ع وَلَایَةَ الْعَهْدِ دَخَلَ عَلَیْهِ آذِنُهُ فَقَالَ إِنَّ قَوْماً بِالْبَابِ یَسْتَأْذِنُونَ عَلَیْکَ یَقُولُونَ نَحْنُ مِنْ شِیعَةِ عَلِیٍّ ع فَقَالَ أَنَا مَشْغُولٌ فَاصْرِفْهُمْ فَصَرَفَهُمْ إِلَى أَنْ جَاءُوا هَکَذَا یَقُولُونَ وَ یَصْرِفُهُمْ شَهْرَیْنِ ثُمَّ أَیِسُوا مِنَ الْوُصُولِ فَقَالُوا قُلْ لِمَوْلَانَا إِنَّا شِیعَةُ أَبِیکَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع قَدْ شَمِتَ بِنَا أَعْدَاؤُنَا فِی حِجَابِکَ لَنَا وَ نَحْنُ نَنْصَرِفُ عَنْ هَذِهِ الْکَرَّةِ وَ نَهْرُبُ‏ مِنْ بِلَادِنَا خَجَلًا وَ أَنَفَةً مِمَّا لَحِقَنَا وَ عَجْزاً عَنِ احْتِمَالِ مَضَضِ مَا یَلْحَقُنَا مِنْ أَعْدَائِنَا فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ مُوسَى ع ائْذَنْ لَهُمْ لِیَدْخُلُوا فَدَخَلُوا عَلَیْهِ فَسَلَّمُوا عَلَیْهِ فَلَمْ یَرُدَّ عَلَیْهِمْ وَ لَمْ یَأْذَنْ لَهُمْ بِالْجُلُوسِ فَبَقُوا قِیَاماً فَقَالُوا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا هَذَا الْجَفَاءُ الْعَظِیمُ وَ الِاسْتِخْفَافُ بَعْدَ هَذَا الْحِجَابِ الصَّعْبِ؟ أَیُّ بَاقِیَةٍ تَبْقَى مِنَّا بَعْدَ هَذَا فَقَالَ الرِّضَا ع اقْرَءُوا وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ «شوری/30» وَ اللَّهِ مَا اقْتَدَیْتُ إِلَّا بِرَبِّی عَزَّ وَ جَلَّ وَ بِرَسُولِهِ وَ بِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ بَعْدَهُ مِنْ آبَائِیَ الطَّاهِرِینَ ع عُتُوّاً عَلَیْکُمْ فَاقْتَدَیْتُ بِهِمْ قَالُوا لِمَا ذَا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ؟ قَالَ لِدَعْوَاکُمْ أَنَّکُمْ شِیعَةُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَیْحَکُمْ إِنَّ شِیعَتَهُ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ سَلْمَانُ وَ أَبُو ذَرٍّ وَ الْمِقْدَادُ وَ عَمَّارٌ وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی بَکْرٍ الَّذِینَ لَمْ یُخَالِفُوا شَیْئاً مِنْ أَوَامِرِهِ- وَ أَنْتُمْ فِی أَکْثَرِ أَعْمَالِکُمْ لَهُ مُخَالِفُونَ وَ تُقَصِّرُونَ فِی کَثِیرٍ مِنَ الْفَرَائِضِ وَ تَتَهَاوَنُونَ بِعَظِیمِ حُقُوقِ إِخْوَانِکُمْ فِی اللَّهِ وَ تَتَّقُونَ حَیْثُ لَا تَجِبُ التَّقِیَّةُ وَ تَتْرُکُونَ التَّقِیَّةَ حَیْثُ لَا بُدَّ مِنَ التَّقِیَّةِ لَوْ قُلْتُمْ إِنَّکُمْ مُوَالِیهِ وَ مُحِبُّوهُ وَ الْمُوَالُونَ لِأَوْلِیَائِهِ وَ الْمُعَادُونَ لِأَعْدَائِهِ لَمْ أُنْکِرْهُ مِنْ قَوْلِکُمْ وَ لَکِنْ هَذِهِ مَرْتَبَةٌ شَرِیفَةٌ ادَّعَیْتُمُوهَا إِنْ لَمْ تُصَدِّقُوا قَوْلَکُمْ بِفِعْلِکُمْ هَلَکْتُمْ إِلَّا أَنْ تَتَدَارَکَکُمْ رَحْمَةُ رَبِّکُمْ قَالُوا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَإِذاً نَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ نَتُوبُ إِلَیْهِ مِنْ قَوْلِنَا بَلْ نَقُولُ کَمَا عَلَّمَنَا مَوْلَانَا نَحْنُ مُحِبُّوکُمْ وَ مُحِبُّو أَوْلِیَائِکُمْ وَ مُعَادُو أَعْدَائِکُمْ قَالَ الرِّضَا ع فَمَرْحَباً بِکُمْ إِخْوَانِی وَ أَهْلَ وُدِّی ارْتَفِعُوا فَمَا زَالَ یَرْفَعُهُمْ حَتَّى أَلْصَقَهُمْ بِنَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ لِحَاجِبِهِ کَمْ مَرَّةً حَجَبْتَهُمْ؟ قَالَ سِتِّینَ مَرَّةً قَالَ فَاخْتَلِفْ إِلَیْهِمْ سِتِّینَ مَرَّةً مُتَوَالِیَةً فَسَلِّمْ عَلَیْهِمْ وَ أَقْرِئْهُمْ سَلَامِی فَقَدْ مَحَوْا مَا کَانَ مِنْ ذُنُوبِهِمْ بِاسْتِغْفَارِهِمْ وَ تَوْبَتِهِمْ وَ اسْتَحَقُّوا الْکَرَامَةَ لِمَحَبَّتِهِمْ لَنَا وَ مُوَالاتِهِمْ وَ تَفَقَّدْ أُمُورَهُمْ وَ أُمُورَ عِیَالاتِهِمْ فَأَوْسِعْهُمْ نَفَقَاتٍ وَ مَبَرَّاتٍ وَ صِلَاتٍ وَ دَفْعِ مَعَرَّات‏.

نشانی در کتب

التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری علیه‌السلام ص312

الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسی) ج‏2 ص440

البرهان فی تفسیر القرآن ج‏4 ص604

بحار الأنوار (ط - بیروت) ج‏22 ص330

عوالم العلوم و المعارف (مستدرک حضرت زهرا تا امام جواد علیهم السلام) ج‏22 ص 177

 

ارسال نظر

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم